Men kan de stabiliteit bij brand van een (staal)structuur verhogen door toepassing van een brandwerend verfsysteem.
Men spreekt van een "verfsysteem" omdat drie verflagen vereist zijn:

• een grondlaag die moet zorgen voor de goede hechting aan het staal.
• een zwelverf, die onder invloed van brand gaat uitzetten en zo voor een hitte-isolatie zorgt.
• een afwerkingslaag die de zwelverf beschermt tegen mechanische beschadiging en tegen vochtopslorping.

Staal is onbrandbaar. De brandweerstand van staal kan berekend worden met de Eurocode  EN 1993-1-2 .  Wanneer de brandweerstand van het stalen bouwelement  onvoldoende is kan die verbeterd worden met een brandwerende bekleding of gecompenseerd worden door actieve brandbeveiligingssytemen.

De brandwerende bekleding kan ondermeer onder vorm van verf worden aangebracht en vormt een bescherming tegen hoge temperaturen voor structurele elementen van gebouwen. Bij het bereiken van de zogenaamde kritieke temperatuur, bij staal ligt deze tussen 400°C en 500°C afhankelijk van constructie en toepassing, kan de constructie de belasting niet meer overbrengen en bezwijkt de gehele staalstructuur. De gevolgen zijn catastrofaal voor mens en materiaal en dit in een zeer korte tijdspanne.

Deze toepassing heeft een driedelige opbouw met de bedoeling het metaal een brandvertraging te bezorgen volgens de eisen van wetgeving en brandweer:

1. corrosiewerende primer of aanhechtingsprimer.
2. brandwerende, niet giftige en milieuvriendelijke schuimvormende verf op waterbasis.
3. beschermende eindlaag in een gewenste RAL-kleur.

Dit systeem resulteert tot een decoratief geheel (lichte structuur) dat zowel manueel als met een spuitsysteem (airless) kan uitgevoerd worden.